Prawnuk Wagnera: Ryszard Wagner był nie tylko antysemitą, był rasistą

Prawnuk niemieckiego kompozytora opowiadał w Telewizji Republika o swojej książce „Nie będziesz miał Bogów cudzych przede mną. Ryszard Wagner – pole minowe”.

– Napisałem tę książkę jako historyk muzyki – wyjaśniał. – Dla Polaków będzie ważny szczególnie jeden z rozdziałów, który dotyczy polskiej historii, szczególnie chciałbym polecić go młodym Polakom – zachęcał. Dodawał, że jako na autorze książki o Ryszardzie Wagnerze, spoczywa na nim ogromna odpowiedzialność.

– Uważam muzykę Wagnera za soundtrack do historii – podkreślał prawnuk kompozytora i jednocześnie zaznaczał, że nie można zapominać „jakie katastrofalne skutki przyniosła jego muzyka”.

– Istnieje ścisły związek pomiędzy partyturą Wagnera i spojrzeniem na nią opinii publicznej, a opinia publiczna była bardzo antysemicka – tłumaczył. – Światopoglądu Wagnera nie można rozdzielać od jego muzyki i życia. Ryszard Wagner był nie tylko antysemitą, był rasistą. Uległ szaleństwu, które można wywieść od Nietzschego, wierzył w wielkość Niemców – zaznaczał Gottfried Wagner.

Gość Telewizji Republika mówił również o związkach, które łączyły rodzinę Wagnerów z Adolfem Hitlerem, a które są nadal ukrywane.

– Nikt nie chce wspominać o korespondencji klanu Wagnerów z Hitlerem, nikt nie chce się na ten temat wypowiadać. Uważam za wielki skandal, że te dokumenty nie są udostępnione opinii publicznej – podkreślał prawnuk kompozytora.

Wilhelm Richard Wagner (1813-1883) był niemieckim kompozytorem, dyrygentem i teoretykiem muzyki okresu romantyzmu. Był reformatorem muzyki operowej. Tworzył dramaty muzyczne, z których najsłynniejsze to „Lohengrin”, „Tristan i Izolda” oraz tetralogia „Pierścień Nibelunga”. Wagner zasłynął też jako nowator w dziedzinie harmonii, wykorzystując maksymalnie możliwości tkwiące w systemie dur-moll.

Wagner do dziś wzbudza kontrowersje głównie ze względu na swoje szowinistyczne i antysemickie pisma polemiczne. Muzyka Wagnera, podobnie jak poglądy Nietzschego, była utożsamiana z gloryfikacją etosu germańskiej dominacji, głównie dlatego, że zaaprobowała je oficjalnie propaganda III Rzeszy. Wielkim wielbicielem Wagnera był Adolf Hitler.