Muzyczny hołd dla Żołnierzy Wyklętych w Kamesznicy

Kamesznica to miejsce szczególne. Budowany jest tam ogromny cmentarz - pomnik Żołnierzy Narodowych Sił Zbrojnych. Będą tam spoczywać Żołnierze kpt. Henryka Flamego ps. Bartek podstępnie i bestialsko wymordowani przez komunistycznych bandytów we wrześniu 1946 roku podczas akcji „Lawina”.

26 października 2022 roku w Kamesznicy została odsłonięta tablica, która jest swoistym kamieniem węgielnym cmentarza – trwałym znakiem wskazującym na podjęcie przez Instytut Pamięci Narodowej zadania, jakim jest godne uczczenie żołnierzy NSZ zamordowanych przez reżim komunistyczny w ramach operacji „Lawina".

W uroczystości, obok prezesa Instytutu Pamięci Narodowej dr. Karola Nawrockiego, wzięli udział mi.in. ówczesny wicewojewoda śląski Jan Chrząszcz, starosta żywiecki Andrzej Kalata i wójt gminy Milówka Robert Piętka oraz dyrektor Biura Upamiętniania Walk i Męczeństwa IPN Adam Siwek i dyrektor oddziału IPN w Katowicach Andrzej Sznajder. Przybyli również przedstawiciele bardzo zaangażowanej w upamiętnienie społeczności lokalnej.

Prezes IPN podczas swojego wystąpienia podkreślił, że najwierniejsi z wiernych – Żołnierze Wyklęci, Żołnierze Niezłomni – którzy do końca wypełniali swoją przysięgę, złożoną czy to przed rokiem 1939, czy to w konspiracji, dziś są częścią naszej narodowej pamięci.

"Nasza pamięć zapisana jest często w środowiskach lokalnych" – mówił dr Nawrocki – "tutaj, na Żywiecczyźnie, legendą pozostaje Henryk Flame „Bartek” i jego zgrupowanie, które było częścią Narodowych Sił Zbrojnych, a więc podziemnej konspiracji, dążącej do odzyskania polskiej niepodległości i w warunkach wojny, i w warunkach powojennych po roku 1945. Henryk Flame i jego podkomendni są dziś legendą i wzorami postaw w walce o Polskę niepodległą i wolną. Komuniści nie radzili sobie z nimi, przegrywali w starciach. (…) postanowili dokonać rzeczy haniebnej – zamordować żołnierzy „Bartka” we śnie, w wyniku operacji „Lawina”

Zgrupowanie NSZ dowodzone przez „Bartka” operowało na terenie Śląska Cieszyńskiego od maja 1945 do września 1946. Oddział stopniowo rósł w siłę, przekraczając w szczytowym momencie liczebność 200 żołnierzy. Największa aktywność przypadła na wiosnę 1946 r., czego ukoronowaniem było zajęcie 3 maja Wisły i urządzenie defilady z udziałem ponad połowy zgrupowania.

Źródło: IPN, Republika

Dziękujemy, że przeczytałaś/eś nasz artykuł do końca.

Bądź na bieżąco! Obserwuj nas w Wiadomościach Google.